Expositie september/oktober: Mello Sevinga "It frije fjild"

 
  
 
Over Mello Sevinga 
Wie de schilderijen van voormalig dierenarts Mello Sevinga (1953) bekijkt wordt getroffen Overdoor de eenvoud en uitstraling van midden in de natuur staan. Dat is ook zijn inspiratiebron. Hij schildert wat hij waarneemt, zonder zich in details te verliezen. De sfeer die zijn schilderijen uitademen is pakkend. Het gevoel overbrengen van het buiten zijn is hem niet vreemd. Toen hij nog jaagde en kievitseieren zocht was ook het gevoel daarbij en de beleving ervan belangrijker dan het tableau, terwijl het scherpe oog van deze ‘fjildman’ niets ontging. De eenvoud van zijn schilderwerk weerspiegelt zich ook in het beperkte basispalet van ultramarijn blauw, aardkleuren en witten. Meer heeft hij als autodidact ook niet nodig om gestalte en kleur te geven aan de vogels en het landschap rond zijn woonplaats Nes bij Akkrum in het waterrijke veenweidegebied in It Lege Midden van Fryslân.  
(Siebren Siebenga)

Over "It Fryske frije fjild; wrâld fan fûgels, wyld en fisk"
Voor “it frije fjild” bestaat eigenlijk geen geschikte Nederlandse term. It frije fjild is niet zo zeer een bepaald gebied als wel een manier van leven en een gevoel dat fjildminsken daarbij hebben. Een gevoel van vrijheid en onafhankelijkheid.
Ooit ontstaan uit noodzaak om te voorzien in een aanvulling op een vaak karig loon, werd er uit it frije fjild geoogst. Vogels, eieren, wild, vis en (andere) vruchten des velds.
Destijds waren de mogelijkheden om dat te doen ruimer dan tegenwoordig, hoewel ook toen voor sommige bezigheden, zoals de jacht, wel vergunning nodig was.
Stroperij is zo oud als de mens en is ontstaan daar waar sommige activiteiten voorbehouden waren aan personen met bepaalde privileges. Tegenwoordig zijn de mogelijkheden om überhaupt wat te oogsten uit it frije fjild sterk ingeperkt. Zo is van het Fryske allemansrecht van het aaisykjen niets meer overgebleven.
Maar het gevoel is wel gebleven en de drang om te oogsten ook, zij het dat die oogst soms symbolisch is. Fotografie, maar ook weidevogelbescherming zijn voorbeelden. En wellicht deze expositie van schilderijen.
De expositie geeft een inkijkje in It Fryske frije fjild; wrâld fan fûgels, wyld en fisk en daarmee ook in de kennis, cultuur en beleving van een groep mensen die langzaamaan kleiner wordt